Wilson A.

Half indie, half postpunk, half chaos. Wiskundig niet kloppend, muzikaal wel.

Wie is Wilson A.? Een draaideurcrimineel? Een vergeten familielid? De volleybal van Tom Hanks? Geen idee. Wat we wél weten: Wilson A. is een Haarlems gezelligheidscollectief dat muzikaal ergens tussen garage-rock, post-punk en DIY indie in stuitert, met speelse songs over telefoonverslaving, seksende buren en marathonlopers met een identiteitscrisis.

Wat begon als een paar paniekerige teksten in een gedeelde Google Drive, groeide uit tot een eigenzinnige band met hoekige gitaren, rauwe synths en half-gesproken teksten die klinken alsof ze zijn geschreven tijdens een oververhitte middag op Lowlands. Wilson A. maakt muziek met een twinkelende knipoog, een cynisch randje en bovenal: bakken vol energie.

Dansbare DIY-indie, absurd en vrolijk cynisch

Verwacht géén gebaande paden: deze band combineert invloeden van Fontaines D.C., Yard Act, Car Seat Headrest en de jonge Arctic Monkeys met de jolige vibe van een goede katerbrunch. Ze schopten het tot de finale van de Amsterdamse Popprijs, brachten begin dit jaar hun springerige single Way Out uit en strooien live met vrolijke koortjes, dansbare grooves en af en toe een LCD Soundsystem-cover.

Wilson A. is geen genre. Het is een staat van verwarring, een ode aan alles wat pijnlijk herkenbaar is — gebracht met charme, chaos en een glimlach. Op zaterdag 13 september sluiten ze met liefde je mentale tabbladen, en openen ze er een paar nieuwe. Niet voor een gat te vangen. Precies zoals we het willen.